ตลาดน้ำดอนหวาย ชื่อนี้หลายคนคงรู้จัก โดยเฉพาะผู้ที่เคยลิ้มลองเป็ดพะโล้นายหนับที่ขึ้นชื่อ และถือว่า
เป็นพระเอกของตลาดน้ำดอนหวายที่ทำให้ใครต่อใครต้องเดินทางมาชิม จากที่เคยขายกันวันละไม่กี่ตัว ก็กลายมาขายวันละ
นับร้อยๆตัวในปัจจุบัน

ตลาดน้ำดอนหวาย

เมื่อราว 7- 8 ปีก่อน หรือราว พ.ศ 2542 – 43 หากใครได้ติดตามข่าวสารบ้านเมืองก็คงจะเห็นการเริ่มต้นความนิยมของ
ตลาดน้ำดอนหวายได้อย่างชัดเจน ว่ามาจากสื่อโทรทัศน์ที่มีโอกาสไปทำรายการและแนะนำรายการอาหารเมนูอร่อยของ
ตลาดดอนหวาย

หลังจากที่ออกอากาศไปไม่นาน ก็ยังมีรายการอื่นๆตามมาทำรายการกันไม่ขาดสาย จนตลาดน้ำดอนหวายเป็นที่รู้จักของคน
ทั้งประเทศ โดยที่ทางจังหวัดไม่ต้องออกแรงประชาสัมพันธ์แต่อย่างใด

จากจุดเริ่มต้นที่มีสื่อไปทำรายการสารคดีเชิงนิเวศน์ในช่วงนั้น ซึ่งเป็นช่วงที่ประเทศกำลังฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ หลังจาก
ประสบกับมรสุม ที่เรียกว่า IMF ทำให้สังคมไทยหันมานิยมดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย และใช้จ่ายอย่างประหยัด

ตลาดวิถีไทย
ตลาดน้ำดอนหวาย ซึ่งเป็นตลาดอาหารไทย และขนมไทยแบบดั่งเดิมได้เข้ามาในช่วงจังหวะนั้นพอดี จึงได้กับการตอบรับ
จากผู้คนอย่างรวดเร็ว จนเรียกได้ว่าดังเป็นพลุแตก คนที่มาเที่ยวต่างติดใจในรสชาติอาหารไทยที่มีอยู่หลากหลาย และขนม
ไทยนานาชนิด พร้อมกับได้อุดหนุนสินค้าเกษตรกรรมของท้องถิ่นในราคาแบบชาวบ้าน ทำให้เกิดกระแสปากต่อปาก

หากเปรียบเป็นว่าวก็ถือว่าปัจจุบัน ตลาดน้ำดอนหวายติดลมบนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สามารถพึ่งตัวเองได้อย่างสบายๆ โดย
ไม่ต้องให้ใครมาช่วยประชาสัมพันธ์ นักท่องเที่ยวทั้งไทยและต่างประเทศต่างให้ความสนใจกันมากมาย

นอกจากได้ลิ้มลองอาหารนานาชนิดและซื้อของฝากที่มีอยู่มากมายแล้ว ก็ยังมีโปรแกรมล่องเรือชมวิวทิวทัศน์สองฝั่งแม่น้ำ
ที่ไม่ควรพลาด เพราะจะได้เห็นวิถีชีวิตของชาวบ้านที่อาศัยริมแม่น้ำท่าจีน ปลูกผักบุ้ง และผักที่ขึ้นบนน้ำชนิดต่างๆ เรียกได้
ว่าเกือบตลอดระยะทางที่เรือผ่าน เป็นการใช้พื้นที่หน้าบ้านให้เป็นประโยชน์ นั่งเรือผ่านไปก็จะเห็นชาวบ้านพายเรือเก็บ
ผักบุ้งเป็นระยะๆ เป็นการปลูกโดยไม่ต้องใส่ปุ๋ยหรือยาฆ่าแมลงใดๆทั้งสิ้น

ร้อนนี้หากใครกำลังคิดออกไปเที่ยวนอกเมืองที่ไม่ห่างจากกรุงเทพมากนัก และอยากเห็นภาพธรรมชาติที่เย็นตาเย็นใจ
พร้อมกับทานอาหารไทยๆแบบดั่งเดิมที่หาทานยากในที่อื่นๆแล้ว ก็อยากแนะนำให้มาที่ตลาดน้ำดอนหวาย แหล่งรวม
ของกิน ของฝาก ที่อาจต้องขนใส่รถกันเลยทีเดียว

อาหารแนะนำ
อาหารที่อยากแนะนำที่ตลาดน้ำดอนหวายก็ได้แก่ เป็นพะโล้นายหนับ (เขียนมาถึงตรงนี้แล้วก็น้ำลายไหล) ต้มเค็มปลาทู
หรือต้มเค็มปลาตะเพียนที่มีอยู่หลายร้าน ทั้งหัวทั้งก้าง เปื่อยยุ่ยจนทานได้ทั้งตัว นอกจากนี้ก็มีขนมจีนน้ำยากะทิ น้ำยาป่า
ห่อหมกปลาช่อนที่อร่อยถึงเครื่องถึงกะทิ และทอดมันปลากรายของแท้ไม่ได้ปนหรือผสมเนื้อปลาชนิดอื่นๆ

ส่วนขนมก็มีขนมไทยๆนานาชนิดที่รับประกันความอร่อยเกือบทุกร้าน ชนิดทานกันไม่หวัดไม่ไหว ยังไงก็อย่าชิมจนอิ่มท้อง
เสียก่อน เพราะจะทำให้ทานข้าวได้น้อยลง

ของฝาก
พวกของฝาก ของซื้อกลับบ้านก็มากมาย เช่นปลาแดดเดียว ปลาแห้ง ปลาย่างชนิดต่างๆ หรือคนที่ชอบเข้าครัวก็จะมีพวก
น้ำพริกแกงที่ตำกับมือ พึ่งทำกันใหม่ๆสดๆ เช่นน้ำพริกแกงเผ็ด แกงส้ม ฯลฯ ส่วนของฝากที่เป็นผลไม้ของท้องถิ่น ประเภท
มะเฟือง มะไฟ มะพร้าว ส้มโอ ที่นี่มีครบ มะพร้าวน้ำหอมก็ขึ้นชื่อและหอมจริงๆ ส้มโอนครชัยศรีก็อร่อยคุ้นลิ้นมานาน
แถมราคาถูกอีกต่างหาก พูดง่ายๆว่าหากมาเที่ยวที่นี่แล้วก็ควรเคลียร์ท้ายรถให้เรียบร้อยก่อนเดินทาง รับประกันว่าตอน
ขากลับท้ายรถไม่ว่างแน่

ล่าสุดที่ไปเที่ยวเมื่อเดือนมกราคม 2550 ปรากฏว่ามีร้านค้ารายอาหารเปิดใหม่กันมากมาย จากที่ขายตามทางเดินเมื่อปี
2544 ปัจจุบันได้ขยายไปอีกเป็นระยะทางที่ไกลมาก จนจุดที่จะเข้าตลาดดอนหวายสามารถเข้ามาได้หลายจุด อาจทำให้
คนที่เคยมาเที่ยวสับสนได้ ยังไงก็แนะนำว่า พยายามยึดเอาทางเข้าวัดดอนหวายเป็นหลักก็แล้วกัน หากลานจอดรถในวัดเต็ม
ก็ยังมีลานจอดรถของเอกชนรายอื่นๆอีกมากมาย จึงไม่ต้องกังวลเหมือนเมื่อก่อนที่ต้องจอดแอบตามริมทาง และตากแดดกัน
ครึ่งวันค่อนวัน

สิ่งที่อยากฝากไว้ในตอนท้ายก็คือว่า ตลาดน้ำดอนหวายมีผู้คนมาเที่ยวนับหมื่นๆคนในแต่ละวัน และยิ่งเป็นวันหยุดก็ยิ่งเพิ่ม
ปริมาณมากขึ้นไปอีก จึงควรวางแผนการเดินทางกันให้ดี แต่ถ้าเป็นไปได้แล้วก็ควรหลีกเลี่ยงเดินทางในวันหยุด

ตลาดน้ำดอนหวายอยู่ห่างจากวัดไร่ขิงประมาณ 3-4 กม.(คะเนด้วยสายตาขณะขับรถ) และเป็นวัดที่โด่งดังของจังหวัด
นครปฐม ที่คนเมืองหลวงรู้จักกันดี หากมีเวลาพออาจแวะทำบุญทำทานเพื่อเป็นศิริมงคลก่อนกลับบ้าน

ที่มาจาก : http://www.photoontour.com/gallery2/donwai/donwai.htm
” บทความจากเว็บไซต์โฟโต้ออนทัวร์ “

Hua Hin (Thai หัวหิน) is a famous beach resort town in Thailand, in the northern part of the Malay Peninsula, some 200 km south of Bangkok. It has a population of 84,883 in an area of 911 km², and is one of eight districts (Amphoe) of the Prachuap Khiri Khan province

History
In 1834, before the name Hua Hin was coined, some agricultural areas of Phetchaburi Province were hit by severe drought. A group of farmers moved southward until they found a small village that had bright white sands and a row of rocks along the beach. They settled here and gave it the name Samore Riang (Thai สมอเรียง), which mean rows of rock.

In 1921 the director of the state railway, Prince Purachatra, built the Railway Hotel close to the beach. King Prajadhipok (Rama VII) liked the place so much that he built a summer palace there. The palace was named Wang Klai Kang Won (‘Far from Worries’). It is now the full-time residence of His Majesty the King of Thailand. His Royal Highness Prince Krom Phra Naresworarit was the first member of the royal family to build a group of palaces at Ban Laem Hin, called Sukaves, and he give the name Hua Hin to the beach next to his palace.

In 1932 Hua Hin was part of Pran Buri district. In 1949 Hua Hin was promoted to be a district of Prachuap Khiri Khan province. After the building of southern railway, Hua Hin became the first and most popular beach resort of Thailand.

Hua Hin Town
Hua Hin Town (เทศบาลเมืองหัวหิน) is on the coast of Hua Hin District. With an area around 86.36 km², the town has 50,169 inhabitants. It is a popular beach resort getaway for Bangkok residents. The Railway Hotel, now more generally known as The Sofitel Hotel, is a famous old building which was used as The Hotel Pnom Phen in the film “The Killing Fields”.

Location
The district to the north is Cha Am. The district to the south is Amphoe Pran Buri.

Hua Hin Media
Hua Hin has a few local media, such as Thai newspapers, the English written Hua Hin Today Newspaper, the “Cable TV” channel in Thai, and a few magazines. Most written information visitors to Hua Hin would find, would be pampflets, flyers, free maps and other advertising materials for local hotels and real estate business’.

Ko Kret ( 13°54′31″N, 100°28′43″E) is an island in the Chao Phraya river, to the north of Bangkok, Thailand, and belongs to Amphoe Pak Kret. The island is only reachable by boat, usually from the Wat Sanam Nau Pier[1]. There are also boat tours around the island.

Ko Kret is the most famous place in Pak Kret, and its most popular tourist target. On the island there are several temples (wat), such as Wat Poramai Yigawat, Wat Phailom, Wat Saotong Thong and Wat Chimphi, as well as the OTOP Village, which serves as a market for local products and souvenirs. Other attractions include the dessert shop (Ran Khun Aew), Kret Buddha Garden, and a small bar.

The most notable icon of the island is the leaning chedi or Chedi Mutao, a pagoda in Wat Poramai Yigawat located at the north-eastern tip of the island. Monam Lai Wichit, the most beautiful terracotta product of the island, is also the symbol of the province Nonthaburi.

Many of the inhabitants are of Mon (also called Raman) origin, as is reflected in their architecture.

The island was created in 1722 when a navigation channel, Khlong Lat Kret, was dug to bypass a loop in the river, isolating a part of Pak Kred.

Retrieved from “http://en.wikipedia.org/wiki/Ko_Kret”

1. ทุ่งทานตะวัน
เทศกาลเที่ยวทุ่งทานตะวันเริ่มตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ถึง ราวกลางเดือนมกราคม
ทุ่งดอกทานตะวัน แหล่งใหญ่อยู่ที่ จังหวัดลพบุรี มีการปลูกทานตะวันมากที่สุดในประเทศไทย
คือ ประมาณ 200,000 – 300,000 ไร่ เหตุผลหลักของการปลูกดอกทานตะวันเพื่อใช้เมล็ดทาน-
ตะวันในการสกัด ทำน้ำมันปรุงอาหาร หรือ อบแห้ง เพื่อรับประทาน หรือ ใช้เป็นส่วนผสมของ
เครื่องสำอาง ทานตะวันเป็นพืชทนแล้ง เกษตรกรนิยมปลูกแทนข้าวโพด เมล็ดทานตะวันมีคุณค่า
ทางโภชนาการ และยังสามารถเลี้ยงผึ้งเป็นอาชีพส่งเสริมได้อีกด้วย จึงทำให้ได้ผลผลิต คือ น้ำผึ้ง
จากดอกทานตะวันอีกทางหนึ่ง โดยแหล่งที่ปลูกทานตะวัน จะกระจายอยู่ทั่วไปในเขต อำเภอเมืองอำเภอพัฒนานิคม อำเภอชัยบาดาล

พื้นที่ที่ปลูกเป็นจำนวนมาก ได้แก่ บริเวณเขาจีนแล ใกล้วัดเวฬุวัน ตำบลโคกตูม อำเภอเมือง ด้วยความสวยงามของ ดอกทานตะวันที่แลดูเป็นทุ่ง
สุดลูกหูลูกตา จึงทำให้นักท่องเที่ยวนิยมไปท่องเที่ยวและถ่ายภาพ อำเภอมวกเหล็กสระบุรี ก็เป็นอีกแห่งทีปลูกดอกทานตะวันเช่นเดียวกันกับที่จังหวัดลพบุรี

การเดินทาง จากลพบุรี ใช้เส้นทางถนนพหลโยธิน (ลพบุรี-สระบุรี) ถึงกิโลเมตรที่ 4 เลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข 3017

( ทางไปตำบลโคกตูม) ระยะทางประมาณ 8 กิโลเมตร จะถึงทางเข้าวัดเวฬุวัน (ด้านซ้ายมือ) เลี้ยวเข้าไปอีกประมาณ 2 กิโลเมตร จะถึงทุ่งทานตะวัน
สำหรับรถโดยสารประจำทาง มีรถสองแถวลพบุรี – วังม่วง ผ่านทางเข้าวัดเวฬุวัน รถออกจากสถานีขนส่งลพบุรี ระหว่างเวลา 06.00 – 17.30 น.

นอกจากนี้ยังมีแหล่งปลูกทานตะวันกระจัดกระจายไปตามเส้นทางที่จะไปอำเภอพัฒนานิคม บริเวณช่องสาริกา ( เข้าทางวัดมณีศรีโสภณ )

ริมทางหลวงหมายเลข 21 หรือ ท่านสามารถท่องเที่ยวทุ่งดอกทานตะวันได้กับ การรถไฟแห่งประเทศไทย สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมติดต่อ
โทรศัพท์ 02-223-7010 หรือ 1690

2. ทุ่งดอกกระเจียว
ฤดูกาลท่องเที่ยวทุ่งดอกกระเจียวเริ่มประมาณเดือนมิถุนายนถึงกลางเดือนสิงหาคม
แต่ช่วงที่สวยสดและเหมาะกับการถ่ายรูปที่สุดคือเดือนมิถุนายน กระเจียวเป็นพืชล้มลุกประเภทหัวพบเป็นพันธุ์ไม้ประจำถิ่นที่ขึ้นมากที่สุดในประเทศไทย ดอกกระเจียวจะขึ้น และบานเป็นสีชมพู
อมม่วงในช่วงต้นฤดูฝนเท่านั้น ทุ่งดอกกระเจียวสีชมพูแหล่งใหญ่อยู่ที่ จังหวัดชัยภูมิ คือ

- อุทยานแห่งชาติป่าหินงาม : แหล่งท่องเที่ยวเพิ่มเติมนอกจากทุ่งดอกกระเจียวคือ
ลานหินงาม 10 ไร่ เกิดจากการกัดเซาะของเนื้อดินและหินเป็นรูปลักษณ์แตกต่างกัน สามารถ
จินตนาการ เป็นรูปต่าง ๆ เช่น หินรูปตะปู รูปเรด้าร์ รูปแม่ไก่ รูปถ้วยฟีฟ่า ฯลฯ ลานหินหน่อ และ
จุดชมวิวสุด แผ่นดิน เป็นหน้าผาสูงชันและเป็นจุดที่สูงสุดของเทือกเขาพังเหย ซึ่งอยู่ในเขตของ อุทยาน แห่งชาติ ป่าหินงาม ( 846 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง)ซึ่งเกิดจากการยกตัวของ

พื้นที่เป็นที่ราบสูง ภาคอีสาน จึงเป็นรอยต่อระหว่างภาคกลางกับภาคอีสาน ทำให้ ้เรียกบริเวณนี้ว่า “ สุดแผ่นดิน ” ณ จุดนี้จะเห็นทิวทัศน์ของสันเขาพังเหย
และเขตพื้นที่ป่าของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าซับลังกา จุดชุมวิวนี้อยู่ทางด้าน ทิศเหนือ ของที่ ทำการอุทยานแห่งชาติ ระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร

การเดินทางโดยรถยนต์ จากกรุงเทพฯเดินทางตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ผ่านจังหวัดสระบุรีไปยังสามแยกพุแค แล้วเลี้ยวขวา

ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ไปยังบ้านลำนารายณ์ จากนั้นเลี้ยวขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 เส้นทางลำนารายณ์-ลำสนธิ-เทพสถิต-
หนองบัวโคก-นครราชสีมาเดินทางจากบ้านลำนารายณ์ประมาณ 48 กิโลเมตร ก่อนถึงที่ทำการอำเภอเทพสถิตประมาณ 1 กิโลเมตร เลี้ยวซ้ายไปอำเภอหนอง-
บัวระเหว ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2354 ระยะทางประมาณ 15 กิโลเมตร ถึงทางแยกซ้ายมือเข้าบ้านไร่ ใช้ระยะทางอีกประมาณ 14 กิโลเมตร
ก็จะถึงที่ทำการอุทยานแห่งชาติป่าหินงาม

นอกจากนี้ยังมีแหล่งปลูกทานตะวันกระจัดกระจายไปตามเส้นทางที่จะไปอำเภอพัฒนานิคม บริเวณช่องสาริกา ( เข้าทางวัดมณีศรีโสภณ )

ริมทางหลวงหมายเลข 21 หรือ ท่านสามารถท่องเที่ยวทุ่งดอกทานตะวันได้กับ การรถไฟแห่งประเทศไทย สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมติดต่อ
โทรศัพท์ 02-223-7010 หรือ 1690

- อุทยานแห่งชาติไทรทอง ครอบคลุมพื้นที่ป่าบนเทือกเขาพังเหยในอำเภอหนองบัวระเหว
เทพสถิต ภักดีชุมพล และหนองบัวแดง มีเนื้อที่ 319 ตารางกิโลเมตร เป็นป่าต้นน้ำลำธาร ของ
ลำห้วยหลายสายซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำชี สภาพป่าเป็นป่าเต็งรัง ป่าดิบแล้ง ผสมกับป่า
เบญจพรรณ มีต้นไผ่รวกขึ้นอยู่เป็นจำนวนมากนับเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ ิที่อุดมสมบูรณ์
์สวยงาม ภายในเขตอุทยานฯ มีสถานที่น่าสนใจคือ น้ำตกไทรทอง น้ำตกชวนชม ผาพ่อเมือง
ผาหำหด ทุ่งบัวสวรรค์ หรือ ทุ่งดอกกระเจียว จุดชมวิวเขาพังเหย

การเดินทาง จากตัวเมืองชัยภูมิใช้ทางหลวงหมายเลข 225 ( ชัยภูมิ-นครสวรรค์) ประมาณ
65 กิโลเมตร มีป้ายบอกทางแยกขวาไปที่ทำการอุทยานฯอีก 7 กิโลเมตร

3. ทุ่งดอกบัวตอง
ช่วงเวลาที่เหมาะสมของการเที่ยวชมทุ่งดอกบัวตองคือเดือนพฤศจิกายน แหล่งท่องเที่ยวทุ่งดอกบัวตองที่สวยงามขอแนะนำ 2 แห่งคือ
- ทุ่งดอกบัวตองที่วนอุทยานทุ่งบัวตอง อยู่ในท้องที่ บ้านแม่อูคอ หมู่ที่ 6 ตำบลแม่อูคอ อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน แหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญคือ
ทุ่งบัวตอง เป็นแหล่งท่องเที่ยวตามธรรมชาติที่มีชื่อเสียงมากแห่งหนึ่งของจังหวัดแม่ฮ่องสอน มีจุดเด่น ที่เป็นทุ่งที่มีดอกบัวตองซึ่งเป็นดอกไม้สีเหลืองขึ้นเป็นจำนวนมาก อยู่บนภูเขาสูง เห็นวิวทิวทัศน ์รอบๆทุ่งบัวตองเป็นภูเขาสลับซับซ้อนสวยงามมาก เริ่มเบ่งบานเดือนพฤศจิกายน ถึงต้นเดือน ธันวาคม มีอากาศเย็นตลอดปี มีหมอกปกคลุมในตอนเช้า
น้ำตกแม่ยวมหลวง เป็นน้ำตกขนาดเล็ก อยู่ทางทิศใต้ของทุ่งบัวตองอยู่ห่างจากทุ่งบัวตอง 11 กิโลเมตร ห่างจากอำเภอ ขุนยวม 15 กิโลเมตร

น้ำตกแม่สุรินทร์ อยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติแม่สุรินทร์ อยู่ทางทิศเหนือของทุ่งบัวตอง ห่างจากทุ่งบัวตอง 11 กิโลเมตร และห่างจากอำเภอขุนยวม 37 กม.
โครงการอนุรักษ์กล้วยไม้รองเท้านารี อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทุ่งบัวตอง ห่างจากทุ่งบัวตอง 6 กิโลเมตร ห่างจากอำเภอขุนยวม 32 กิโลเมตร
การเดินทาง รถยนต์ เส้นทางเข้าสู่ทุ่งบัวตองมี 2 เส้นทาง คือ ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 108 ตรงหลักกิโลเมตรที่ 201 แยกเข้าทางหลวง
หมายเลข 1263 ไปประมาณ 12 กิโลเมตร แล้วแยกเข้าทางสายบ้านนางิ้ว-บ้านหัวฮะ ไปอีก 14 กิโลเมตร จากอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ตามทางหลวง
หมายเลข 1263 ( แม่แจ่ม-ขุนยวม) ถึงทางแยกเข้าบ้านนางิ้ว-บ้านหัวฮะ ระยะทาง 76 กิโลเมตร แล้วแยกเข้าไปอีก 14 กิโลเมตร

- ทุ่งดอกบัวตองที่ดอยหัวแม่คำ จ. เชียงราย บ้านหัวแม่คำเป็นหมู่บ้านชาวเขาที่อยู่ติดชายแดนไทย-พม่า ในอดีตมีปัญหาเรื่องกองกำลังชนกลุ่มน้อยและขบวนการค้ายาเสพติด ภายหลังมีการผลักดันกองกำลังขุนส่าออกไป จึงเริ่มกลับคืนสู่ความสงบ แต่ยังมีปัญหายาเสพติด แต่เนื่องจากมีทิวทัศน์สวยงามจึงมีการประชาสัมพันธ์ ให้นักท่องเที่ยวเดินทางมาเที่ยวชม โดยเน้นที่ความเป็นทุ่งบัวตองแห่ง จ. เชียงราย

อยู่ในท้องที่ตำบลแม่สลองใน อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย เป็นเทือกเขาสูงสลับกันเป็นทอด ๆ มีเทือกเขาสูงซึ่งเป็นจุดแบ่งเขตแดนระหว่างไทยกับสหภาพพม่า สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ
1,300-1,700 เมตร มีความลาดชันเฉลี่ยทั่วพื้นที่ประมาณ 35-45 เปอร์เซ็นต์ ส่วนใหญ่เป็นภูเขาที่มีดินอยู่ชั้นบนและมีหินโผล่ สำหรับบริเวณน้ำตกจะมีหินขนาดใหญ่บางเล็กบ้างซ้อนทับกันอย่างสวยงาม

น้ำตกและทุ่งบัวตอง บ้านหัวแม่คำ อยู่บนยอดเขาสูงจากระดับน้ำทะเล 1,400 เมตร เนื่องจากเป็นพื้นที่สูง
จึงทำให้มีน้ำตกที่มีน้ำไหลตลอดปีจากห้วยสาขาของน้ำแม่คำ โดยเฉพาะบริเวณห้วยโป่งหลีมีน้ำตก 2 ชั้น
สูงประมาณชั้นละ 5-10 เมตร และบริเวณห้วยแม่คำจะมีน้ำตกตามลำห้วยประมาณ 20 จุด สูงประมาณ 1-5 เมตรนอกจากนั้นบริเวณภูเขาซึ่งล้อมรอบหมู่บ้านมีดอกบัวตองขึ้นอยู่ และจะบานสะพรั่งในเดือนพฤศจิกายน

การเดินทาง

รถยนต ์ เดินทางจากอำเภอเมืองจังหวัดเชียงรายเป็นถนนลาดยางสี่เลน ถึงอำเภอแม่จัน ระยะทาง 30 กิโลเมตร และจากทางแยกแม่จัน-แม่สลอง เป็นทางลาดยางลาดชันตามแนวไหล่เขาสวยงามมากถึงทางแยกเข้าบ้านเทอดไทย ระยะทาง 23 กิโลเมตร จากทางแยกถึงบ้านเทอดไทยอีก 13 กิโลเมตร ผ่านบ้านนาโต่ บ้านปางมะหันจนถึงวนอุทยานน้ำตกหัวแม่คำ ระยะทาง 37 กิโลเมตร รวมระยะทางจากอำเภอเมือง จังหวัดเชียงรายถึงวนอุทยานน้ำตกหัวแม่คำประมาณ 103 กิโลเมตร

รถประจำทาง ใช้บริการรถสองแถวสีฟ้าสายป่าซาง-เทอดไทย ท่ารถอยู่ที่บ้านป่าซาง มีรถตั้งแต่ 08.00-17.00 น. ค่ารถ 50 บาท จากนั้นต้องเช่าเหมา
รถสองแถวที่ท่ารถตลาดบ้านเทอดไทย (ท่ารถเดียวกัน) มีรถไปเฉพาะหน้าหนาว ค่าเช่าเหมาไปกลับ 1 วันเต็ม 500-600 บาท หากค้างคืนต้องตกลงราคาใหม่

4. ทุ่งดอกไม้ภูสอยดาว
ช่วงเวลาที่เหมาะแก่การชมทุ่งดอกหงอนนาคคือเดือนสิงหาคม ถึง เดือนกันยายน หรือเรียกได้ว่าแบ่งบานกันในช่วงฤดูฝนถึงช่วงปลายฝนก็ว่าได้ ดอกหงอนนาค ดอกมีสีม่วงอ่อน ที่นี่เป็นทุ่งดอกหงอนนาคที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย มีพื้นที่ถึง 4,000 ไร่ ดอกหงอนนาคจะทยอย
ออกดอกประมาณเดือนสิงหาคม-กันยายน เมื่อดอกหงอนนาคโรยไปก็จะมีดอกกุงผลิบานขึ้นมา
ทดแทน ดอกกุงเป็นดอกสีเหลืองเต็มทุ่งหญ้า จะออกดอกในช่วงปลายเดือนกันยายน-ตุลาคม นอกจากนี้ยังมีดอกไม้อื่นๆ มีมากมายหลายชนิด พันธ์ไม้ที่มีคุณค่าและหายากในแหล่งอื่น แต่หาชมได้ ้ ้ที่นี่คือ รองเท้านารีอินทนนท์ลาว จะออกดอกประมาณเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน ของทุกปี
ภูสอยดาว มีจุดสูงสุดคือ 2,035 เมตร แต่นักท่องเที่ยวไม่นิยมเที่ยวกัน ลานสนภูสอยดาวที่
ระดับ ความสูง 1,633 เมตร เป็นจุดที่นักท่องเที่ยวนิยมมากที่สุดเพราะเป็นทั้งจุดกางเตนท์

ลานสนที่ประกอบไปด้วยต้นสนมากมาย ทุ่งดอกไม้ยามฤดูฝนถึงปลายฤดูฝน พื้นที่ทีไม่กว้างใหญ่เท่าภูกระดึงแต่ก็กว้างใหญ่พอให้นักท่องเที่ยวได้เดิน
สำรวจ และชื่นชมความงามของทุ่งดอกไม้ นอกจากนี้ที่ภูสอยดาวยังมีน้ำตกที่น่าสนใจคือน้ำตกสายทิพย์และ น้ำตกมอสสำหรับนักเดินทาง ที่ชอบธรรมชาติ

การเดินทาง

1. จากจังหวัดพิษณุโลก ใช้ทางหลวงเลข 11 ที่มุ่งตรงไปยังจังหวัดอุตรดิตร์ เมื่อถึงอำเภอวัดโบสถ์ ( 28 กม. จากพิษณุโลก )

ให้แยกขวาไปบ้านโป่งแคตามทางหลวงหมายเลข 1206 เมื่อถึงสามแยกบ้านโป่งแค ( 46 กม ) ให้เลี้ยวขวาไปตามทางหลวงหมายเลข 1143 มุ่งตรงไป จนถึง
อำเภอชาติตระการ ( 32 กม.) ให้เลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวงหมายเลข 1237 วิ่งตรงไปอีก 71 กม เป็นทางลาดยางช่วงแรกเป็นทางผ่านทุ่งนา ช่วงท้ายเป็น
ทางลัดเลาะตามไหล่เขาทางแคบชำรุดเป็นบางช่วง แต่ทางไม่ชัน มีรถยนต์น้อย ไปตอนกลางคืนน่ากลัว แต่ถ้าผ่านเส้นทางนี้ช่วงเช้ามืดจะเห็นวิวที่สวยงามมาก
ถึงแยกทางหลวงสาย 1268 เลี้ยวซ้ายไปภูสอยดาว ระยะทาง 58 กม.

2. จากพิษณุโลก มุ่งตรงไปยังจังหวัดอุตรดิตถ์ประมาณ กม 70 กว่าๆ ให้แยกขวาไปยังบ้านน้ำพี้ เมื่อถึงสามแยกตัดกับถนนสาย 1047

1047 ให้เลี้ยวขวาไปตามเส้นทาง 1047 ตรงไปไกลมากจนเลยอำเภอน้ำปาด จนถึงโรงพยาบาลน้ำปาดให้แยกขวาไปตามถนนสาย 1239 มุ่งตรงไปบ้านห้วยมุ่น (แต่ไม่ได้ผ่านหมู่บ้านห้วยมุ่น) ตรงไป 47 กม มีโค้งหลายร้อยโค้งขึ้นๆ ลงๆ เนิน ถนนสภาพดี เส้นทางปลอดภัย ขับไปจนครบ 47 กม จะพบกับทางสามแยก
ให้แยกขวาไปอีก 18 กม ก็ถึงสะพานข้ามลำห้วย นั่นล่ะคือ ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว เริ่มเดินขึ้นกันจากจุดนี้

5. ทุ่งดอกไม้ดงนาทาม

พอฝนใกล้หมดหรือปลายฝนต้นหนาวเราอยากแนะนำ
ให้ท่านได้สัมผัสกับทุ่งดอกจิ่ว ดอกไม้ป่าไว้ 5 ชนิด ได้แก่ ดุสิตา สร้อยสุสวรรณา ทิพเกสร มณีเทวา
สรัสจันทร พันธุ์ดอกไม้ป่านี้จะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ในช่วงปลายฝนต้นหนาว ดอกไม้ป่า จะบาน
เต็มที่ ช่วงปลายเดือน พฤศจิกายน ถึงปลายเดือน ธันวาคม ของทุกปีที่ดงนาทาม ที่ผาชนะได อุทยานแห่งชาติผาแต้ม อ.โขงเจียม จ. อุบลราชธานี

การเดินทาง จากจังหวัดอุบลราชธานีไปยังอำเภอโขงเจียม ระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร แล้วเดินทางไปตามเส้นทางยุทธศาสตร์สายโขงเจียม-เขมราฐ อีก 15 กิโลเมตร เลี้ยวขวาต่อไปอีก 5 กิโลเมตร จะถึงภูผาขาม ท้องที่บ้านหนองผือน้อย ตำบลห้วยไผ่ อำเภอโขงเจียม ซึ่งที่ทำการอุทยานแห่งชาติ ผาแต้มตั้งอยู่ ปัจจุบันเส้นทางนี้ไปสิ้นสุดบนลานภูผาขาม

6. ทุ่งดอกไม้ภูจองนา-ยอย

ช่วงเวลาที่เหมาะสมของการมาเที่ยวชมทุ่งดอกไม้จิ๋วทีภูจองนายอย คือ ต้นเดือนพฤศจิกายนถึง
เดือนธันวาคม ทุ่งดอกไม้พลาญป่าชาด ตั้งอยู่ที่อุทยานแห่งชาติภูจองนายอย อ.นาจะหลวยจ. อุบลราชธานี อยู่ระหว่างทางจากที่ทำการอุทยานแห่งชาติไปน้ำตกห้วยหลวง เป็นลานหินที่แวดล้อมด้วยป่าเต็งรัง ในช่วงต้นฤดูฝนดอกกระเจียวจะผลิดอกเบ่งบานเต็มท้องทุ่ พอถึงช่วงปลายฝนต้นหนาว พืชขนาดเล็กอย่างหยาด น้ำค้าง ดุสิตาและสร้อยสุวรรณจะออกดอกสวยงาม จากถนนเดินเข้าไปเพียง 500 เมตร ก็จึงลานหินทุ่ง กว้างดอกไม้ ละลานตา ช่วงเวลาที่เหมาะสำหรับการถ่ายภาพตั้งแต่บ่ายสามเป็นต้นไป เพราะรอให้ดอกกุง ผลิ บาน สีเหลือง อร่าม ไปทั่วท้องทุ่ง
การเดินทาง จากกรุงเทพฯ ได้ทั้งทางรถไฟ รถยนต์ สายเก่า-สายใหม่ เมื่อถึงจังหวัดอุบลราชธานีแล้ว

เดินทางโดยรถยนต์ประจำทาง จังหวัดอุบลราชธานี อำเภอนาจะหลวย ระยะทางประมาณ 100 กิโลเมตร ถ้าหากจะเดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัว แนะนำให้ใช้เส้นทาง
อุบลราชธานี-อำเภอวารินชำราบ อำเภอเดชอุดม อำเภอน้ำยืน อำเภอนาจะหลวย ระยะทางรวม 140 กิโลเมตร ก่อนถึงอำเภอนาจะหลวยประมาณ 10 กิโลเมตร จะถึงบ้าน
แก้งเรืองซึ่งมีทางแยกเข้าอุทยานแห่งชาติ

7. ทุ่งดอกเปราะภูสีชมพู : เขตรักษาพันธุ์ป่าภูหลวง

เปราะภูสีชมพูแบ่งบานในช่วงต้นฤดูฝนประมาณเดือนมิถุนายน ของทุกปี เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวง

หรือดินแดนที่เรียกว่า มรกตแห่งอีสาน ดินแดนแห่งกล้วยไม้หลากหลายสายพันธุ์ ที่ดินในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวง
ถูกกำหนดให้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2517 มีเนื้อที่ประมาณ 848 ตารางกิโลเมตร หรือ
ประมาณ 530,000 ไร่ ตั้งอยู่ในท้องที่อำเภอวังสะพุง อำเภอภูเรือ อำเภอด่านซ้าย และกิ่งอำเภอภูหลวง จังหวัดเลย และ
ได้มีการกำหนดพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวงขึ้นใหม่ เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2534 เนื่องจากมีการผนวก พื้นที่ เพิ่ม
เติมและเพิกถอนพื้นที่บางส่วน มีเนื้อที่ประมาณ 897 ตารางกิโลเมตร หรือ ประมาณ 560,593 ไร่

การเดินทาง

เส้นทางที่ 1 กรุงเทพฯ – จังหวัดสระบุรี – อำเภอสีคิ้ว – จังหวัดชัยภูมิ – อำเภอภูเขียว- อำเภอชุมแพ – อำเภอภูกระดึง
- อำเภอสะพุง – จังหวัดเลย ระยะทางประมาณ 560 กิโลเมตร

เส้นทางที่ 2 กรุงเทพฯ – จังหวัดสระบุรี – จังหวัดเพชรบูรณ์ – อำเภอหล่มสัก – อำเภอหล่มเก่า – อำเภอด่านซ้าย -
อำเภอภูเรือ – จังหวัดเลย ระยะทางประมาณ 530 กิโลเมตร
การเดินทางจากจังหวัดเลยไปยังที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวงออกเดินทางจากตัวจังหวัดเลยไปตามเส้นทาง
สาย จังหวัดเลย – อำเภอภูเรือ ระยะทาง 36 กิโลเมตร จะถึงบ้านสานตม แล้วแยกซ้ายที่บ้านสามตมไปอีก 18 กิโลเมตร จะถึงที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวง
สำหรับผู้ที่เดินทางโดยเส้นทางที่ 2 ถ้าไม่เข้าตัวจังหวัดเลย เมื่อเดินทางผ่านอำเภอภูเรือไปตามเส้นทาง เข้าจังหวัดเลย
ได้ระยะทางประมาณ 14 กิโลเมตร จะถึงบ้านสามตม แล้วแยกขวาที่บ้านสามตมไปเป็นระยะทาง 18 กิโลเมตร จะถึงที่ ี่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูหลวง

8. ทุ่งดอกเปราะภูสีขาว : ภูหินร่องกล้า

ดอกเปราะภูสีขาวที่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า จ.พิษณุโลก จะผลิบานต้อนรับนักท่องเที่ยวประมาณ
กลางเดือนมิถุนายนถึงราวกลางเดือนกรกฎาคมหรือช่วงฤดูฝน ช่วงที่ดอกเปราะภูสวยสดที่สุดคือ
ปลายเดือนมิถุนายนถึงต้นเดือนกรกฎาคม นอกจากนี้แล้วที่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้ายังมีแหล่ง-
ท่องเที่ยวอื่นๆที่น่าสนใจอาทิเช่น ลานหินปุ่ม ลานหินแตก ผาชูธง โรงเรียนการเมืองการทหาร
กังหันน้ำ จุดชมวิวภูหมันขาว น้ำตกหมันแดง น้ำตกร่มเกล้า-ภราดร น้ำตกผาลาดและน้ำตกตาดฟ้า
น้ำตกศรีพัชรินทร์

การเดินทาง

อุทยานแห่งชาติภุหินร่องกล้า ตั้งอยู่ห่างจากกรุงเทพฯ ไปทางทิศเหนือ ระยะทาง 500 กิโลเมตร ใช้เวลา
เดินทางโดยรถยนต์ ประมาณ 6 ชั่วโมง ห่างจากตัวเมืองพิษณุโลก 120 กิโลเมตร จากกรุงเทพฯ ใช้ทาง

หลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ( ถนนพหลโยธิน) แยกเข้าทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 32 ผ่านจังหวัด พระนครศรีอยุธยา , สิงห์บุรี ชัยนาท นครสวรรค์ จากนั้นแยกขวา
เข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 ระยะทาง 130 กิโลเมตร ถึงตัวเมืองพิษณุโลก จากตัวเมืองพิษณุโลก เส้นทางที่สะดวกที่สุด คือใช้ทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 12
สายพิษณุโลก – หล่มสัก จากนั้นแยกซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2013 ไปทางอำเภอนครไทย ก่อนถึงตัวอำเภอนครไทย มีทางแยกขวามือตามทางหลวง
หมายเลข 2331 มุ่งหน้าสู่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า สภาพเส้นทางสูงชัน และคดเคี้ยวเป็นบางช่วง

ข้อมูลทั่วไป :
..”อีสานเหนือ” แผ่นดินที่เต็มไปด้วยเทือกเขาสลับซับซ้อน อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติป่าไม้มากมาย เป็นดินแดนเดียวที่มีความมหัศจรรย์ทางธรรมชาติ ด้วยว่าเทือกเขาอันยาวเหยียดนั้นเป็นแนวขุนเขาที่มีสัณฐาน ยอดตัดเรียบเกือบทุกลูกอย่างไม่น่าเชื่อ นับตั้งแต่ทิวเขาใหญ่ ภูเขียว ภูผาจิต ภูหอ เรื่อยไปจนกระทั่งถึง ภูหลวง โดยเฉพาะที่ “ภูกระดึง” จะมีสัณฐานบนยอดเขาตัดเรียบมากที่สุด”

อุทยานแห่งชาติภูกระดึง มีพื้นที่ครอบคลุม อยู่ในท้องที่ อ. ภูกระดึง จ. เลย ประกอบด้วย ภูเขาที่มีธรรมชาติ สวยงามมาก ที่ราบยอดภูกระดึง เป็นสังคมของพืชเมืองหนาว

การเดินทาง :
รถยนต์
จากเส้นทางหลวงหมายเลข 201 แยกซ้ายเข้าเส้นทางหลวงหมายเลข 2019 บริเวณกม.ที่ 276 ประมาณ 8 กม. ก็จะถึงที่ทำการอุทยานฯ

รถโดยสารประจำทาง
ลงรถที่บ้านผานกเค้า จ. เลย ติดต่อรถสองแถวเข้าไปที่ทำการอุทยานฯ ที่ร้านเจ๊กิม หรือลงรถที่ แยกภูกระดึง แล้วนั่งรถสองแถวประจำทาง เข้าไปยังที่ทำการอุทยานฯ

รถไฟ
จากสถานีขอนแก่น นั่งรถประจำทาง มาที่ผานกเค้า แล้วใช้วิธีเดียวกับ การเดินทาง โดยรถโดยสารประจำทาง

เครื่องบิน
ขึ้นเครื่องบินไปลงที่ขอนแก่น แล้วโดยสารรถต่อไปยังที่ทำการอุทยานฯ

ลักษณะภูมิประเทศ :
เป็นภูเขาหินทราย ที่มีพื้นที่ราบกว้างใหญ่ สลับกับเนินเตี้ยๆ ยอดภูกระดึงประกอบไปด้วย ป่าสนสลับป่าก่อ และทุ่งหญ้า มีพันธุ์ไม้ดอก ไม้ใบขึ้นอยู่ทั่วไปตามบริเวณน้ำตก ลำธาร และลานหิน

——————————————————————————–
ลักษณะภูมิอากาศ :
เย็นสบายตลอดปี อุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 15 องศาเซลเซียส ในฤดูหนาวอากาศ หนาวเย็นมาก จนบางครั้งอุณหภูมิลดต่ำลงถึง 0 องศาเซลเซียส ช่วงฤดูฝน อากาศแปรปรวนบ่อยครั้ง มีหมอก และเมฆฝนลอยต่ำ ฝนตกชุก ทำให้เกิดภัยธรรมชาติบางประการเช่น ดินถล่มตามหน้าผาสูงชัน และน้ำป่าไหลรุนแรง ตามลำธารเชิงเขา

——————————————————————————–
พันธุ์ไม้และสัตว์ป่า :
มีหลายชนิด เช่น ป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ ป่าดงดิบเขา ป่าดิบแล้ง และป่าสนเขา มีพันธุ์ ไม้ดอกที่สวยงามออกดอกบานสะพรั่ง สลับกันไปในแต่ละฤดูกาล

เนื่องจากภูมิประเทศประกอบไปด้วยป่าไม้ ทุ่งหญ้า และลำธาร เป็นแหล่งอาหารที่สมบูรณ์ จึงมีสัตว์ป่า และนกหลายชนิด นอกจากนี้ ยังมีเต่าหายาก คือ “เต่าปูลู” หรือ “เต่าหาง” ซึ่งเป็นเต่าที่มีหางยาว อยู่ตามลำธารในป่า เขาระดับสูงของประเทศไทย กัมพูชา และลาว

ข้อมูลจาก : http://www.tourthai.com/province/loei/phu_kradung_t.shtml

**** เอารูปไปใช้ ขอเครดิตกลับมา http://www.sabuyphoto.coim บ้างนะครับ ****